Частоты генов окраса и длины шерсти у аборигенных кошек г. Павлодар

Аннотация

Получены данные по частотам генов окраса и длины шерсти у аборигенных кошек г. Павлодара. Частота гена длинной шерсти в 2010 и 2011 гг. соответственно составила 0,49 и 0,41; неагути – 0,76 по обоим годам;dense pigmentation – 0,47 и 0,39; сиамского альбино – 0,27 и 0,31; Melanin inhibitor – 0,08 и 0,005; Wide band – 0,09 и 0,15; локальных белых участков – 0,26 и 0,24; обширных белых участков (White dominant) – 0,08 по обоим годам. Частоты этих генов флюктуировали в тех же пределах, что и в предыдущие годы исследования.В небольшой выборке кошек из с. Приреченское частоты основных генов были почти такими же, как и у городских кошек. Там не оказалось носителей сиамского альбино и редкого гена шиншиллового окраса I, достаточно высока доля носителей локальных белых участков (ген S), а доля красных котов и черепаховых кошек оказалась выше, чем в городских популяциях. Это могло быть связано с изоляцией и малочисленностью этой популяции, а также регуляцией ее численности человеком. За все 15 лет исследования среди аборигенных хозяйских и уличных кошек г. Павлодар ни разу не отмечались такие окрасы, как бирманский альбино (cb cb), альбино с розовыми глазами (сс), коричневый с гомозиготными сочетаниями генов b – коричневый или bI – светло-коричневый, лиловый (bbdd), Pink eyes – белые коты со светло-оранжевыми глазами. Павлодар қаласындағы жергілікті мысықтардың түсі мен жүн ұзындығы гендерінің жиіліктері туралы мәліметтер алынған. 2010 және 2011 жылдары ұзын жүн генінің жиілігі 0,49 және 0,41 құрады; неагути екі жылда да 0,76; dense pigmentation 0,47 және 0,39; сиамдық альбино – 0,27 және 0,31; Melanin inhibitor 0,08 және 0,005; Wide band 0,09 және 0,15; локальды ақ бөлімдері – 0,26 және 0,24; кең ақ бөлімдері (White dominant) екі жылда да 0,08. Бұл гендердің жиілігі алдыңғы жылдардағы зерттеулердегі шектер шамасында ауытқыды.Приреченское ауылындағы мысықтардың кішігірім топтамасында негізгі гендер жиілігі қала мысықтарының ген жиілігіне ұқсас болды. Онда сиамдық альбино мен сирек кездесетін шиншилла түсінің I генін иеленушілер болмады, локальды ақ бөлімдерін иеленушілердің (Sгені) үлесі айтарлықтай жоғары, ал қызғылт еркек мысықтар мен тасбақа түсті ұрғашы мысықтардың үлесі қаладағы популяцияға қарағанда жоғары болды. Бұл жағдай осы популяцияның оқшаулануы мен санының аздығына, сонымен қатар олардың санын адамдар реттеуіне байланысты болуы мүмкін.Павлодар қаласындағы жергілікті иесі бар және иесіз көше мысықтарына 15 жыл бойы жүргізілген зерттеулер бирмалық альбино (cb cb), қызғылт көзді альбино (сс), b – қоңыр немесе bI – ашық қоңыр гендерінің гомозиготалы үйлесімдігі бар қоңыр, ақшыл көк (bbdd), Pink eyes ашық қызғылт көздері бар ақ мысықтар мүлдем байқалған емес.