Твердофазный анализ связывания лектинов для характеристики терминальных гликанов на клеточной поверхности.   Клетка бетіндегі терминальды гликандарды сипаттау үшін лектиндерді қатты фазада талдау

Haitham. A. Badr; Leyla B. Djansugurova; Hafiz Ahmad

Авторы

Haitham. A. Badr Department of Molecular Biology and Genetics, Faculty of Biology and Biotechnology Al-Farabi Kazakh National University, Kazakhstan. Laboratory of Molecular Genetics, Institute of General Genetics and Cytology, Department of Biochemistry and Molecular Biology, University of Maryland, School of Medicine
Leyla B. Djansugurova Department of Molecular Biology and Genetics, Faculty of Biology and Biotechnology Al-Farabi Kazakh National University, Kazakhstan. Laboratory of Molecular Genetics, Institute of General Genetics and Cytology
Hafiz Ahmad Department of Biochemistry and Molecular Biology, University of Maryland, School of Medicine

Ключевые слова:

биомаркеры рака, сиалинтрансферазы, гликановый терминатор, лектины, голодание. ісік аурулардың биомаркерлері, сиалинтрансферазалар, гликанды терминатор, лектиндер, аштық

Аннотация

У млекопитающих белки клеточной поверхности, как правило, содержат массивные комплексы гликанов.N-ацетил нейраминовые кислоты (сиаловые кислоты) обычно находятся на концевых позициях гликанов. Сиалилирование гликанов придает клеточной поверхности отрицательный заряд при физиологических значениях рН и опосредует многие биологические функции. В данной работе мы используем 2 культуры клеток, представляющие нормальные (MCF10A) и раковые (MCF7) эпителиальные клетки молочной железы человека, в качестве модельной системы для демонстрации различий по сиалилированию концевых позиций гликанов после обработки клеток сиаловой кислотой в условиях голода. Такая обработка привела к увеличению активности α2→3/6 сиалилтрансфераз, что показано анализом лектинов в твердой фазе. Усиление сиалилтрансферазной активности подтверждено повышением уровня связывания с клеточной поверхностью специфичных к сиаловой кислоте лектинов, таких, как Sambucus nigra agglutinin (SNA) и Maackia amurensis agglutinin I (MAL-I). Отме- чено, что связывание обработанных сиаловой кислотой клеток с MAL-I сильнее увеличивает различия между нормальными и раковыми клетками благодаря предпочтительному усилению активности сиалилтрансфераз Neu5Acα2 → 3Gal на поверхности злокачественных клеток. рамин қышқылы (сиал қышқылы) негізінен гликандардың соңғы жағдайында тұрады. Сиалилденген гликандар клетка үстіне теріс заряд береді және көптеген биологиялық процестерге қатысады. Бұл жұмыста сүт бездерінің қалыпты (MCF10A) және ісік (MCF7) эпителиальды клеткаларында гликандардың сиалилденуін сиал қышқылымен өңдеуден кейінгі аштық жағдайында қарастырылды. Мұндай өңдеу α2→3/6 сиалилтрансфераза ферментінің активтілігінің өсуіне әкелді. Сиалилтрансфераза ферментінің активтілігінің өсуі сиал қышқылына сезімтал клетка үсті лектиндерінің, оның ішінде Sambucus nigra agglutinin (SNA) және Maackia amurensis agglutinin I (MAL-I) дәлелденді. MAL-I агглютининін сиал қышқылымен өңдегенде қалыпты және ісік клеткаларында айтарлықтай айырмашылық пайда болды. Яғни ол ісік клеткаларының үстінде Neu5Acα2 →3Gal сиалилтрансфераза ферментінің активтілігі жоғары болуына байланысты деп қорытуға болады.